سالمندان خوشبین میتونن از وضعیت سلامتی بد، دوباره سرپا بشن
طبق یه تحقیق کانادایی، گذر زمان ممکنه بیامان باشه، ولی اگه ذهنیت درستی داشته باشید، پیری کاملاً هم ناامیدکننده نیست.
محققها گزارش دادن که سالمندایی که از نظر سلامتی یه قدم عقب میفتن، میتونن دوباره سلامتیشون رو به دست بیارن.
نتایج نشون داده که نزدیک به یک چهارم آدمای ۶۰ ساله یا مسنتر که اولش از سلامتی بد خبر داده بودن، تو عرض سه سال به سطح ایدهآل خودشون برگشته بودن.
محققها فهمیدن که اونایی که از نظر روانی و عاطفی وضعیت خوبی داشتن، نزدیک به پنج برابر بیشتر احتمال داشت که سلامتی ایدهآلشون رو دوباره به دست بیارن.
میبل هو، محقق اصلی این تحقیق، میگه: «چیزی که در مورد این تحقیق قدرتمنده، این یادآوریه که اواخر عمر هنوزم میتونه رضایتبخش باشه، حتی بعد از دورههای سخت.»
اون تو یه بیانیه خبری اضافه کرده: «سلامتی خوب مهمه، ولی آدمها، معنا و شادیای که تو زندگیمون داریم هم مهمن.»
برای این مقاله جدید، محققها سلامتی بیشتر از ۸,۳۰۰ سالمند رو که تو یه تحقیق طولانیمدت در مورد پیری تو کانادا شرکت کرده بودن، دنبال کردن.
محققها گفتن که همه این آدما در ابتدا سلامتی ایدهآلی نداشتن و یا از مشکلات سلامتی جسمی، مشکلات روانی یا عاطفی، انزوای اجتماعی یا دیدگاه بدی نسبت به پیری خودشون رنج میبردن.
این تیم بعدش سه سال بعد دوباره به اونا سر زدن تا ببینن تو این مدت چطور بودن.
نتایج نشون داد که ۲۳ درصد از آدما تا زمان این بررسی، به سلامتی ایدهآل برگشته بودن.
محققها فهمیدن که آدما اگه در ابتدا کمتر از ۷۰ سال سن داشتن، درآمدشون بالای خط فقر بود، ازدواج کرده یا بیوه بودن، سیگاری نبودن، از نظر بدنی فعال مونده بودن، خواب خوبی داشتن و مشکلات سلامتی مزمن مثل چاقی، دیابت، آرتروز یا پوکی استخوان نداشتن، بیشتر احتمال داشت که سلامتیشون رو دوباره به دست بیارن.
ازمی فولر-تامسون، محقق ارشد، تو یه بیانیه خبری گفته: «این یه فراخوان واضحه برای سرمایهگذاری تو پیشگیری، ثبات مالی و حمایتهای سلامتی در دسترس؛ چون اینا فقط سیاستهای هوشمندانهای نیستن، بلکه به طور بالقوه میتونن مسیر پیری رو برای سالمندایی که دارن سختی میکشن، بهتر کنن.»
محققها فهمیدن که سلامتی روانی و عاطفی به نظر میاد قویترین عامل برای به دست آوردن دوباره سلامتی کلی باشه.
اونا نوشتن: «پاسخدهندههایی که در ابتدا سلامتی روانی و عاطفی داشتن، بیشتر از همه احتمال داشت که سلامتی ایدهآل رو دوباره به دست بیارن. اونا تقریباً پنج برابر بیشتر احتمال داشت که به سلامتی ایدهآل برسن، نسبت به اونایی که در ابتدا سلامتی روانی و عاطفی نداشتن.»
اما محققها اشاره کردن که ساکنان کانادا دسترسی رایگان به مراقبتهای بهداشتی دارن، که این یعنی این یافتهها ممکنه کاملاً برای آمریکا صدق نکنه، جایی که ساکنان باید برای مراقبتهای بهداشتی پول بدن و ممکنه کمکی رو که برای سرپا شدن از بیماری یا آسیب نیاز دارن، نگیرن.
محققها نوشتن: «به تحقیقات آینده تو بقیه کشورهای پردرآمد، مثل آمریکا، که مراقبتهای پزشکی رایگان مادامالعمر رو ارائه نمیدن، نیاز هست.»
